Van 20 tot en met 22 januari 2006 was de dichtheid van baha’i jongeren in de bossen nabij Nijmegen merkbaar een stuk hoger: ongeveer 40 jongeren aten, sliepen, inspireerden, luisterden, werden geïnspireerd, lazen, stelden vragen, vertelden, deelden, kletsen, zongen, zeiden gebeden, dansten, schreven, vingerverfden, samen. Ze probeerden er samen bewust van te worden, dat ze leven in een wereld die spiritueel hongerig is. En vooral werden ze bewust van hun eigen drempels. Er zijn namelijk altijd een heleboel redenen om niet te onderrichten, als je je tenminste niet bewust bent van wat onderricht is: het spontaan delen van kennis, vreugde, je persoonlijke levenslessen, je liefde voor Bahá’u’lláh. Op vrijdagavond werd iedereen direct in het diepe gegooid door Marc Vieten, die in één uur even helder zei waar het nu eigenlijk allemaal om gaat: het zetten van prioriteiten. Zia Reyhani volgde daarop met het verhaal van één van de grootste onderrichters van de Zaak van Bahá’u’lláh: Martha Root.
Op zaterdag lazen we delen van de nieuwe boodschap van het Universele Huis van Gerechtigheid van 31 december 2005. Want onderricht is nauw verbonden met het huidige vijfjaren Plan en ook met het komende Plan, op individueel en gemeenschapsniveau. In totaal waren er op het weekend zeven keuze workshops in drie rondes, die allemaal ingingen op een bepaald gedeelte van het Geloof. Of het nu ging om het planten van een zaadje in het hart van de zoeker, meditatieve bijeenkomsten, leerkringen, Eén Gemeenschappelijk Geloof, de leiding van Shoghi Effendi, de deelnemers konden kiezen uit allerlei facetten.
Zaterdagmiddag werd door het pas opgerichte Regionaal Onderricht Comité van regio Utrecht/Amersfoort uitgelegd in welke fase van het Plan van God we nu zitten en de systematische aanpak die daarbij hoort: de intensieve groeiprogramma’s. ’s Avonds was er gelukkig tijd voor ontspanning in de vorm van een bonte avond en een prachtig (aan)gekleed gala waarin de voetjes van de vloer kwamen, ondanks enige verstoring van moslim extremisten.
Na weinig slaap werd op zondag door Wendy Mendez-Rosa uitgelegd dat ‘kennis’ meer is dan een vage bekende en ook het gezegde “doe je best, dan doet God de rest” is goed overgekomen.
Oscar Mendez sloot vervolgens de conferentie af, door uit te leggen dat onderricht eigenlijk heel erg hetzelfde is als verliefdheid, met alle gevolgen van dien. Ik hoop dat iedereen het gevoel van deze conferentie nog lang vast kan houden, ondanks het feit dat het volgens vele best nog wat langer had mogen duren, en zichzelf en de wereld om zich heen mag blijven inspireren. Bedankt allemaal!
