De Zin van Shoghi Effendi
Een korte impressie van het jongerenprogramma van de zomerschool 2005
Er zijn vele zinnen geschreven. Sommigen zitten geniaal in elkaar, anderen lopen zo goed dat ze de hele dag in je hoofd blijven zitten. En dan zijn er nog de zinnen van Shoghi Effendi, die boven vrijwel de meeste zinnen uitstijgen én het onderwerp waren van een hele week op de zomerschool in de Poort. Per dag werd er slechts één zin behandeld. Dit leek in het begin echt een eitje, maar wanneer je je eenmaal op de golven van zo een zin begeeft en ziet wat voor een diepte er zich onder je bevindt, dan pak je uiteindelijk je woordenboek en spring je uit je vertrouwde denkbeelden de wereld van de Behoeder in.
Ervaring
Het is in woorden niet uit te leggen hoe je woorden kunt ervaren. Dat is iets waar je niet alleen je hoofd, maar je hele lichaam voor nodig hebt. Het begint met je hoofd, de woorden moeten begrepen woorden, maar wanneer die woorden eenmaal helder zijn geworden, wil dat nog niet zeggen dat je begrijpt wat er staat. Nog lang niet. Zeker niet als het een Shoghi Effendi-zin is. Shoghi Effendi was namelijk als de Behoeder van het Bahá'à geloof ook een strateeg en iemand die overal op de hoogte van was. En dat is te zien in zijn plannen en zelfs in zijn zinnen. Wanneer je weet dat iemand soms wel twee uur bezig was om één bepaald woord te vinden, zodat de gedachte precies verwoord werd, dan is het niet zo gek om de vaardigheden te ontwikkelen de nuances en diepte te kunnen ervaren. En zo een ervaring bestaat uit het bevatten, begrijpen, voelen, eigen maken, omzetten in persoonlijke motivatie om uiteindelijk op een spiritueel niveau uit te komen. En daar kwamen vaak heftige emoties bij los. Want naast een verdieping in geschiedenis van het geloof, meer inzicht in de tijd van Shoghi Effendi en meer kennis van de Bahá'Ã-identiteit, werd er een aanspraak gemaakt op je eigen persoon. Dit was natuurlijk vrijblijvend, maar dat er zoveel persoonlijks en emotioneels bij de woorden van Shoghi Effendi te pas komt, konden we ons eerst niet voor stellen. Maar als je dan eenmaal de zeven niveaus, die voor dit proces werden gebruikt, had doorlopen, dan gaf dat wél een enorme kick!
Persoonlijke verwerking
Gelukkig was er veel plaats voor persoonlijke verwerking, zoals vingerverven, schilderen en papier-maché. Iedereen werd aangespoord om de vertrouwde materialen te laten voor wat ze zijn en op onderzoek uit te gaan om je hoofd los te laten en je kwast of vinger door je gevoel te laten leiden. En door niet eerst alles te bedenken en in de details te gaan, kwamen er – weliswaar meer abstracte, maar – prachtige werken uit, maar natuurlijk kon er ook gewoon lekker geschilderd worden.
Naast al dit is de zomerschool natuurlijk een uitstekende manier om je vrienden weer te zien en nieuwe te maken. Ik hoop dan ook dat er volgend jaar nog meer jongeren komen en er weer zo een verdiepend en verrijkend programma komt.



